‘De Smekelingen’ van Aischylos met migranten

Een bericht in Le Monde deed me vandaag nog eens naar Aischylos’ Smekelingen grijpen (463 v.C.). De lectuur verraste me andermaal. Om een gedwongen huwelijk met hun neven te ontlopen vluchten de vijftig dochters van Danaos uit Afrika over zee naar het Griekse Argos, waar zij van koning Pelasgos asiel krijgen, ondanks een oorlogsdreiging voor zijn land.

Het Recht dat smekelingen beschermt,
en dochter is van Zeus, verdeler van het lot,
mag erop toezien dat onze vlucht geen ramp wordt.
En u, oude, wijze man, neem van een jongere dit aan:
wie voor een smekeling respect opbrengt, kent geen gebrek.
Goden aanvaarden offers
van een man die zuiver is van hart. (359-364)

Woorden van het koor van vluchtelingen die smeken om asiel. De Franse regisseur Jean-Luc Bansard laat Aischylos’ stuk nu spelen door mensen die het vluchtelingenstatuut aanvragen.
Aischylos moet in mijn werkkamer tijdelijk wijken voor Leonardo da Vinci. Maar zie je Bansard bezig, dan tintelen de vertaalvingers.

https://www.lemonde.fr/idees/article/2018/06/02/pourquoi-il-faut-ecouter-les-suppliantes_5308632_3232.html