Onthoofd in Pompeji

Vulkaangruis ligt gelijkvloers al twee meter hoog, door een verwonding wil je been  niet goed meer mee, je probeert alsnog te vluchten van de eerste verdieping van je huis, want in de verte rolt een enorme pyroclastische stroom van de Vesuvius. Van de tweede verdieping valt intussen door al het gerommel een stijl van een deur of een venster naar beneden, je wordt erdoor onthoofd nog vóór de gloedwolk je treft.
Zo reconstrueert archeoloog Massimo Ossana de dramatische scène achter deze recente  vondst in regio V van Pompeji.
‘Archeologen vermoeden dat de man naar de uitbarsting keek’ zegt een DS-verslag. Die gloedwolk laat maar weinig panoramisch plezier toe, vrees ik. ‘De man zou al door een lavastroom naar beneden geworpen zijn vanop de eerste verdieping’, denkt Wouter Deprez in zijn leuke DS-column. Lava is nogal heet en verschroeiend, Wouter, en glijdt maar traagjes neerwaarts.
De rampzalige stad uit 79 n.C. prikkelt duidelijk de fantasie. Roept zelfs diverse schrijfwijzen op. Het bericht in De Standaard spreekt van Pompeï, de columnist houdt het bij Pompeii. In Van Dale staat Pompeji. Je zou er het hoofd bij verliezen.

En dan nog dit:

34535822_1277022939095048_9127307422468145152_n