Van Wilderode en Claus

In mijn werkkamer hangen binnen oogbereik foto’s van Anton van Wilderode en Hugo Claus, mooi werk van Rony Heirman. Van Wilderode stierf 20 jaar geleden, Claus tien jaar terug.
Om de laatste te herdenken las ik weinig over hem, maar wierp ik me op Het verdriet van België en op enkele dichtbundels. Claus zal overleven door zijn poëzie, denk ik. Voor de herdenking Van Wilderode 100/20 (hij werd 100 jaar geleden geboren) stelde ik voor uitgeverij P een thematische bloemlezing samen uit zijn Volledig dichtwerk, dat ik eerder al uitgaf bij Lannoo in 1999.
Het tweeluik van Rony Heirman heeft ongewild iets symbolisch. Van Wilderode kijkt van rechts naar links, Claus van links naar rechts. Beide auteurs debuteerden in de jaren veertig, Van Wilderode met De moerbeitoppen ruischten in 1943, Claus met Kleine reeks in 1947. Of hoe twee dichters – zo dicht bij elkaar in de tijd – uiteengaan en kiezen voor traditie of moderniteit. En beiden meester in hun keuze!