De kinderkoppen van Medardo Rosso

In Gent lokken én schokken de kinderkoppen van Medardo Rosso (1858-1928). Hij laat ze groeien uit ruwe materie (gips, was en brons) en geeft ze onderhuidse spanning mee. In Ecce puer ( 1906 – boven) werkt de sfumato verstillend, het Joods jongetje (1892 – onder) piekert. Materie en licht zijn Rosso’s middelen, beelden spelen met en in het licht doorheen een laag doorschijnende was. Terwijl in Rome beeldhouwers de identiteit van het jonge Italië spiegelden aan de antieke beeldhouwkunst, kondigden artiesten als Rosso het naturalisme aan, zoals Giovanni Verga dat ook deed in zijn verhalen. Medardo Rosso, die in Parijs werkte, is veel minder bekend dan zijn tijdgenoot en concurrent Rodin. Onterecht. Zijn beelden (en niet alleen deze kinderkopjes) bewijzen hoe hij op zijn manier de moderne sculptuur openbrak.

Medardo-Rosso-04-665x693