Allez, Alain?

Deze morgen grasduinde ik nog even in werk van de filosoof Alain (1868-1951). Puur uit verwarring. In La grande librairie (TV5) fulmineerde Michel Onfray gisterenavond tegen de filosoof, leermeester van o.m. Raymond Aron, Simone Weil, Julien Gracq en André Maurois. Uit zijn zopas verschenen Journal inédit (1937-1950) blijkt een duidelijke antisemitische houding van de oude Alain. Bij Franse intellectuelen veroorzaakt het begrijpelijk veel commotie, te onzent is Alain grotendeels vergeten en blijft het stil op de cultuurbladzijden van kranten. Zijn Propos moet ik nog steeds in huis halen. In zijn postuum verschenen Définitions (1953) valt mijn oog op een korte definitie: “TOLÉRANCE – Un genre de sagesse qui surmonte le fanatisme, ce redoutable amour de la vérité.” (Les arts et les dieux, Pléiade, 1958, p. 1095) Journal inédit zal ik niet lezen, naar de rest blijf ik teruggrijpen ondanks de zelfverklaarde inquisiteur Onfray.