De stem van Golgota

Hij hangt er eenzaam onder de lege vieringtoren van de Gentse Sint-Baafs, tegen de jubelende volumes van een barokke jubee, de hoge vlucht van pijlers en van bogen in gotiek. Alles in steen, hij in hout. Vermolmd haast, en uitgehold door eeuwen oostenwind. Zoals hij op de laatste heuvel hing. En er kapotging. Blijf dan niet ver van mij, want de dood is nabij en er is niemand die helpt … Mijn gebeente valt uiteen.” (Psalm 22) Vandaag is het stiller dan ooit op Golgota. Maar wie stilstaat bij dit vastenkruis en de buitenwereld even achter zich dacht te laten, herkent de stem die ook buiten klinkt, herkent de molm die her en der om antwoord vraagt.

P1090387 - kopie