64 – Paul Claes en Meleagros van Gadara

‘Meleagros’ Krans was een erotisch summum. Zijn beeldspraak bepaalde voor eeuwen de sfeer van de Europese liefdespoëzie: te beginnen met Rome (Catullus, Propertius, Tibullus, Ovidius) via de troubadourslyriek, de dolce stil nuovo en de renaissance (Petrarca en de petrarkisten; Ronsard en de dichters van de Pléiade; Herrick en de Cavaliers, Jonson en Shakespeare) tot ver daarna. Zijn eroten zijn de cupido’s en amoretten die de harten van al deze dichters met vlammende pijlen bleven bestoken en die hun liefdesbootjes op de woelige zee van de gevoelens op de klippen lieten lopen.’

Meleagros, Epigrammen 66 – Alexis
Ik zag Alexis ´s middags op een landweg lopen,
toen daar de zomerhalmen werden afgemaaid.
Twee lichtstralen verschroeiden mij: één straal van Eros
kwam uit de jongensblik en één straal uit de zon.
De tweede werd verduisterd door de nacht, de eerste
gloeit als een beeld nog feller in mijn dromen op.
De slaap, die anderen bedaart, brengt mij geen vrede
en brandt een levend vuur van schoonheid in mijn ziel.

– Meleagros, Bitterzoete liefde. Griekse epigrammen. Vertaald, ingeleid en toegelicht door Paul Claes, Athenaeum, Amsterdam, 2018, p. 17 en 90.