Gelijktijdigheid

Ik ben voor een Odysseelezing in het Rijksmuseum voor Oudheden te Leiden en glip even de tentoonstelling Niniveh – hoofdstad van een wereldrijk binnen. En zie er stukken van 2300 v.C. (een Akkadisch koningsportret) tot de 2de eeuw n.C. (een gouden Partisch dodenmasker). Mijn ogen glijden over de datering van de vele stukken, waarbij de 8ste eeuw mij intrigeert. Toen oreerde de Bijbelse profeet Jona tegen het schitterende Niniveh aan de Tigris (vandaag Mosoul) dat uitgroeide tot de grootste stad in de toenmalige wereld. In diezelfde periode zongen in het oude Hellas aëden liederen over Achilles en Odysseus en componeerde Homeros Ilias en Odyssee. Ik kijk naar de trotse koning Sargon II. De ambitieuze man veroverde in 722 de macht over het Assyrische Rijk, bouwde een nieuwe hoofdstad in het huidige Khorsabad, maar zag die niet voltooid want hij vond de dood op het slagveld. Ik zie Sargon en hoor Homeros zingen over Achaiïsche helden van eeuwen vóór Sargon. Ik zie en hoor hetzelfde. En denk aan de beelden die we tot voor kort uit Mosoul kregen. Mensen gelijken aan elkaar, zelfs als een en ander terzelfdertijd op een andere plaats gebeurt, zelfs als een en ander in een andere tijd op dezelfde plaats gebeurt.