6 – Toon Van Houdt over Mussolini’s romanità

Mietjes, monsters en barbaren. Hoe we de klassieke oudheid gebruiken om onszelf te begrijpen (Polis, 2015) is een verhelderend boek. Toon Van Houdt illustreert aan de hand van bepaalde perioden en thema’s hoe men zich de oudheid steeds weer heeft toegeëigend, ook  op minder fraaie manieren. Mussolini bijvoorbeeld. ‘Door middel van de mythe van de romanità eigende het fascistische regime zich een ver Romeins verleden toe. Dat moest toelaten de Italiaan van een collectieve identiteit te voorzien en hem naar Romeins model tot nieuwe, fascistische mens om te smeden. Romanità werd dus al bij al in tamelijk enge zin opgevat: het werd in het fascisme veelal geïnterpreteerd in het strikte kader van het antieke Rome. In de fascistische cultuurpolitiek werden de meest tot de verbeelding sprekende elementen van dat antieke Rome dan ook voor het voetlicht gebracht, uitvergroot en al dan niet expliciet met het fascistisch regime van Mussolini in verband gebracht. Dat gebeurde op eclatante wijze in de grootse herdenkingen van Vergilius, Horatius en Augustus, de zogenaamde bimillenari.’ (227-228) – Foto : Tweeduizend jaar Vergilius, reeks van vier Italiaanse luchtpostzegels uit 1930.