4 – Martha Nussbaum en Socrates’ kritisch onderzoek

‘Als hun aandacht niet op argumenten is gericht, laten mensen zich makkelijk overreden door de roem of het culturele prestige van de spreker. … Socratisch kritisch onderzoek daarentegen is volstrekt niet autoritair. De status van de spreker telt niet; het enige wat telt is de aard van de argumenten die hij gebruikt. (De jonge slaaf die in Plato’s Meno wordt ondervraagd doet het beter dan beroemde politici, deels omdat hij niet arrogant is.) Filosofieleraren verraden Socrates’ erfgoed als ze zichzelf opwerpen als gezagsdragers. Wat Socrates Athene heeft gebracht was een voorbeeld van werkelijk democratische kwetsbaarheid en nederigheid. Klasse, roem en prestige tellen niet; het gaat om de argumenten.’ (76) – Martha Nussbaum, Niet voor de winst. Waarom de democratie de geesteswetenschappen nodig heeft (2011 – vert. Rogier van Kappel).