1 – David Rijser homerisch

Homeros had zo zijn vergelijkingen. In Een telkens nieuwe oudheid bewijst David Rijser dat ook hij daar thuis in is. Over het doorwerken van de oudheid luidt het bijvoorbeeld: ‘Zo is het met de oudheid een beetje gesteld als met de uitzonderlijk lang brandende Havana-sigaren op Cuba: de baas steekt er een op, geeft hem na een kwartier aan zijn chauffeur, die hem na een tijdje weer doorgeeft aan de tuinman, die … enzovoort. De sigaar wordt almaar korter, verandert van smaak, raakt beduimeld, verliest of wint juist prestige en uiteindelijk blijft er slechts een stompje van over.’ (p. 347)